Dziś przyszedł czas na "Wichrowe Wzgórza", powieść, która zachwyciła mnie i wciągnęła bez reszty. Zdecydowanie jedna z najlepszych w tym roku. A dlaczego tak uważam? Czytajcie dalej.
Sama historia ma zamknięty układ. Na samym początku poznajemy pana Lockwooda, który jest nowym najemcą Drozdowego Gniazda. Zachorował i jest zmuszony do długiego pobytu w domu. Jego gospodyni, Ellen, opowiada mu dokładnie to, co działo się w tej okolicy. Pan Earnshaw spotyka i przygarnia małego cygańskiego przybłędę, kiedy przebywa poza domem, w Liverpoolu. Chłopiec nazywa się Heathcliff. Córka pana domu na początku jest niechętna do znajomości, ale w końcu bardzo przywiązuje się do małego znajdy. Jej brat Hindley, panicz Earnshaw i spadkobierca Wichrowych Wzgórz po ojcu, nienawidzi nowego członka rodziny. Gdy umiera pan Earnshaw, nowa głowa rodziny nie okazuje mu ani grama życzliwości, ba, Heathcliff jest przez niego wyszydzany i gnębiony. Jednocześnie rodzi się miłość pomiędzy znajdą a Katy. Uczucie, które później okazuje się samym złem.
"Wichrowe Wzgórza" to jedyna powieść Emily Bronte. Jakże szkoda! Była świetna! Spodobała mi się tak bardzo, bo nie układała się w identyczny sposób, jak inne angielskie powieści XIX-wieczne. Nie mamy to ciągłych umizgów i w końcu bardzo szczęśliwego zakończenia. Nie żebym krytykowała tamte opowieści, wiecie, jak kocham Austen, ale to jest coś zgoła innego.
Główni bohaterowie nie są jednoznaczni. Heathcliff na początku nie wydaje się być mężczyzną, który doprowadzi do tego, do czego doprowadził. Ot biedny cygański chłopaczek, który z resztą nie wzbudza większej sympatii. Katy też nie pokazuje czytelnikowi swojej prawdziwej twarzy. Lubię takie postacie. Są pełnokrwiste i pełnowymiarowe, nie są idealne, dlatego realizm jest tak dobrze ukazany.
Powieść ma bardzo surowy charakter. Nie zdziwiłam się więc, gdy w informacjach o powieści odnalazłam, że jest klasyfikowana jako gotycka. Moim zdaniem to miejsce akcji daje jej takiego tła. Okolica Wichrowych Wzgórz i Drozdowego Gniazda to miejsce niemal bezludne i dziewicze. W swoim spokoju jest nawet nieco przerażające.
"Wichrowe Wzgórza" przekazują czytającemu ważny morał - zemsta nie jest żadnym wyjściem, czasami doprowadzi nas do jeszcze większego cierpienia niż te, jakie nam dano. Możemy potem do końca naszych dni żałować tego, co zrobiliśmy. Wskroś ta myśl będzie przeszywać nasze umysły, dzień będzie koszmarem, a noc nie przyniesie ukojenia.
Zabierając się za "Wichrowe Wzgórza" nie sądziłam, że czeka mnie taka uczta literacka. Powieść baqrdzo życiowa i bardzo wartościowa. Szkoda, że Bronte nie napisała żadnej innej powieści. Sięgnęłabym z pewnością! Polecam!
Miłego zaczytania w dziejach zapisanych w murach Wichrowych Wzgórz i Drozdowego Gniazda!
Witam Was ponownie na moim blogu:) Dziś recenzja kolejnej powieści Jane Austen - "Rozważna i romantyczna". Pewnie wydaje się Wam, że jestem strasznie monotematyczna, ale teraz się tak złożyło, że mam sposobność czytać trochę klasyki, a to super okazja, by ją zrecenzować świeżo po lekturze. Ale mogę zapewnić, nawet tych najbardziej zatwardziałych przeciwników klasyki, że to kawał dobrych historii. Czytaliście już zapewne moje recenzje innych klasyków, więc widzicie, jak bardzo mi się podobały:) Zachęcam do lektury:)
A ja biorę się za recenzję "Rozważnej..."
~*~
"Rozważna i romantyczna" to jedna z najwcześniejszych powieści Austen. Można to poczuć nawet nie zaglądając w kalendarium jej twórczości. Styl Austen bowiem zmieniał się z czasem. Pierwsze powieści różnią się nieco od tych wydanych pośmiertnie. Co nie ujmuje kunsztu:) Ja uwielbiam ją w każdej odsłonie:)
Fabuła rozpoczyna się smutnym wydarzeniem - śmiercią pana Dashwooda. Na łożu śmierci wymusza na swoim synu obietnicę pomocy i wsparcia dla swoich córek i żony. Niestety John Dashwood jest mężczyzną uległym żonie, a ona pragnie zachować majątek w całości dla siebie. Obietnica pomocy zostaje więc sprowadzona do śmiesznych symbolicznych zagrywek. Wdowa po Dashwoodzie wraz z dziećmi opuszcza ukochany dom i zamieszkuje w posiadłości Barton. Marianna i Eleonora, które są już na wydaniu, pragną znaleźć miłość swojego życia i być szczęśliwe. Czy im się uda? Czy odmienne charaktery sióstr nie odbiją się na ich relacji? Jak rozwiążą problem tragicznej sytuacji materialnej?
Powieść bardzo mi się podobała. Jest doskonałym opowiadaniem o losach dwóch sióstr, które w różny sposób dążą do osiągnięcia szczęścia. Jedna - opanowana i trzymająca na wodzy swój temperament i humory, druga - wybuchowa, poddająca się gwałtownym emocjom tworzą duet tak bardzo charakterystyczny. Narrator (3. os.) pozwala nam jednak zajrzeć częściej w światopogląd tej "rozważnej", która jest doskonałym obserwatorem. Czytając powieść miałam wrażenie jakby Austen bardziej lubiła właśnie ją. Później dowiedziałam się, że to mogło wynikać z tego, iż "rozważna" jest bardziej podobna do samej autorki.
Austen świetnie, jak w każdej ze swoich powieści, maluje obraz angielskiego ziemiaństwa. Życie toczące się na kartach powieści jest z lekka monotonne, upstrzone jedynie towarzyskimi wizytami pełnymi plotek i sztywności konwenansów. I tutaj pojawia się najczęstszy problem poruszany w historiach pisanych przez Austen, a który w "Rozważnej..." jest szczególnie widoczny. Jest to sytuacja kobiet żyjących w XVIII-XIX wieku. Świat w tamtym czasie był rządzonym i należał do mężczyzn. Płeć piękna nie miała swobód, prawa do własnego wyboru i dziedziczenia. Pani Dashwood i jej córki nie mogły żyć dalej w rodzinnym domu, ponieważ należał się, po śmierci ich męża i ojca, synowi, który notabene był już żonaty i mieszkał gdzie indziej. Były w rozpaczliwej sytuacji, bez pieniędzy i dachu nad głową. Jedynym sposobem na wyjście z takiej sytuacji mogło być małżeństwo, ale przecież mężczyźni nie ożenią się z kobietą bez posagu. Hipokryzja:(
Muszę się Wam przyznać, że od razu domyśliłam się rozwoju wypadków jeżeli chodzi o jedną z sióstr:) Pułkownik Brandon to mój książkowy mąż:) Ci, którzy czytali, będą wiedzieli jaką rolę owy dżentelmen spełnił w powieści.
Reasumując, powieść bardzo przyjemna! Zakończenie pokazuje ważny morał i skłania czytelnika o rozmyślań i zastanowienia nad ludzką moralnością.
Dziś mamy środę, a środa na moim blogu to dzień bonusów;) Jako, że dostałam ostatnio kilka nominacji do TAGów, więc nimi się zajmę. To jest to co tygryski lubią najbardziej:)
~*~
Za pierwszą nominację serdecznie dziękuję Franciszce Jones:) Pora na odpowiedzi:
1. Ulubiony kolor?
Zdecydowanie zielony:) To taki spokojny i harmonijny kolor, oraz przynosi nadzieję, a to najważniejsze:)
2. Ulubiona piosenka? Za co ją lubisz?
To co J.N. Howard i Jennifer Lawrence zrobili z tym utworem jest czymś niebiańskim:) Póki co, to moja ulubiona piosenka:)
3. Podaj swoją definicję SZALEŃSTWA!
Pozwolicie, że posłużę się słowami bardzo charyzmatycznego bohatera z kanonu moich ulubionych gier komputerowych:
"Szaleństwo to ciągłe, pieprzone, robienie tego samego w nadziei, że coś się zmieni. To wariactwo."
Nic dodać, nic ująć:)
4. Gdybyś przez jeden dzień mogła wcielić się w jedną postać z książki / serialu / filmu, to kto by to był? Dlaczego?
Myślę, że chciałabym byś Rose de Vallenord z książek autorstwa Magłorzaty Gutowskiej-Adamczyk "Podróż do Miasta Świateł". A wszystko dlatego, że chciałabym na własne oczy zobaczyć XIX-wieczny Paryż!:)
5. Książka, do której uwielbiasz wracać, to .. ?
Dlaczego? Zobaczycie niedługo:) Wrócę do niej już czwarty raz, specjalnie by zrecenzować:)
6. Czy oprócz bloga, piszesz coś? Wiersze? Opowiadania? Pamiętnik? Inne?
Piszę opowiadania, a wręcz książki, ale raczej do szuflady. Nie uważam się za wybitnego autora, choć inni uważają inaczej.
7. Kto jest Twoim ulubionym poetą? Za jaki wiersz go sobie cenisz?
Nie przepadam za poezją, ale jest kilka ciekawych wierszy, które lubię czasami czytać. Tym najciekawszym dla mnie jest "Ogień i lód" Roberta Frosta. O dziwo znalazłam go na początku "Zaćmienia" S. Meyer, ale bardzo mi się spodobał. To klasyka poezji amerykańskiej.
Some say the world will end in fire, Some say in ice. From what I've tasted of desire, I hold with those, who favour fire. But if it had to perish twice, I think I know enough of hate To say that for destruction ice Is also great And would suffice.
8. Ulubiona seria książkowa?
Trudno jest mi wybrać tą jedyną ulubioną:) Kocham "Igrzyska Śmierci" S. Collins, "Apokalipsę Z" Manela Loureiro... i tak dalej:) Ale wybiorę tę najbardziej rewolucyjną dla mnie. A jest nią oczywiście "Harry Potter" autorstwa J.K. Rowling:) Uwielbiam!
9. Ulubiony serial? Uzasadnij za co go uwielbiasz!
Nigdy nie miałam dużo czasu na oglądanie seriali, ale tym, który przyciągnął mnie do siebie na dłużej był "The Walking Dead". Serial ten jest dość brutalny, ale tak bardzo trzyma w napięciu! Jest też tam dwójka bohaterów, których uwielbiam, to jest Deryl i Carol:) Są najlepsi:)
Niedługo mam zamiar nadrobić nieco serialowego świata. Wraz z przeczytaniem całej serii zapoczątkowanej "Grą o tron", mam zamiar obejrzeć ten serial. Do tego koleżanka podesłała mi kilka fajnych tytułów do ogarnięcia, więc dużo oglądania przede mną;)
10. Co studiujesz? Jeśli jeszcze ten okres przed Tobą, to co byś chciała studiować?
Chciałabym studiować romanistykę! Uwielbiam Francję i język francuski. Fascynuję się historią tego kraju, obyczajami, ciekawostkami. Pragnę kiedyś zamieszkać w Paryżu i żyć tam zawsze szczęśliwa:)
11. Miejsce, do którego chciałabym pojechać w najbliższe wakacje, to ..?
Paryż:) Dlaczego? Patrz punkt wyżej:)
~*~
Drugą nominację dostałam od Pośredniczki:) Bardzo dziękuję za takie ciekawe pytania i już odpowiadam <3:
1. Dlaczego założyłaś bloga i co Ci to dało?
Nie miałam w swoim otoczeniu osoby, która pasjonowałaby się książkami w tak szaleńczy sposób jak ja:) Oglądałam polskich booktuberów i byłam zachwycona podejściem do książek Anity z Bookreviews i Olgi z Wielkiego Buka. Napisałam mejla do niej z podziękowaniami za tak wspaniałą działalność. Po wymianie dosłownie dwóch wiadomości wpadłam na pomysł, że ja też mogę założyć bloga. Nawet jeśli nie zdobędzie popularności ani jeśli nikt nie będzie go czytał, to zawsze będzie to miejsce, w którym będę mogła "wygadać" swoje emocje po przeczytaniu danej pozycji. Okazało się inaczej:) Jest Was już całkiem sporo i nigdy nie sądziłam, że tak szybko się to rozrośnie:)
A co mi to daje? Satysfakcję, że otaczam się ludźmi, których życiem tak samo jest literatura:)
2. Czy posiadasz pasję/hobby, nie związane z blogiem?
Tak jest! Moją pasją jest, jak napisałam przy wcześniejszych pytaniach, język francuski i Francja:)
3. Do jakich filmów lubisz wracać?
Uwielbiam kino francuskie:) najczęściej wracam do "Amelii", "Pana od muzyki". Ale na liście obrazów, które co jakiś czas przewijają się u mnie wieczorami są również między innymi: "Przerwana lekcja muzyki", "The Piano", "Zniewolony. 12 years to slave".
4. Jaką książkę ostatnio przeczytałaś?
Coś niesamowitego:) Recenzja niebawem!
5. Czy masz w życiu jakiś cel, do którego dążysz? Jaki jest cel i jak Ci idzie?
Mam bardzo dużo planów i celów. Te najbardziej pożądane to - wydać książkę i studiować romanistykę. Jak mi idzie? Staram się w wolnej chwili szlifować swój warsztat pisarski. Po francusku mówię już całkiem sensownie, po półtora roku nauki, czytam książki w tym języku i oglądam filmy. Myślę, że zdam maturę na tyle dobrze, by się tam dostać:)
6. Gdybyś musiała do końca życia jeść jedno danie, co by to było?
Jestem na "diecie", gdyż staram się zrzucić kilogramy i kocham jedno "danie", które mogłabym jeść bez przerwy. Jest to gotowana pierś z kurczaka bez soli, bez przypraw. Nie wiem czemu, ale to uwielbiam!:) A do tego takie mięsko ma mało kalorii, niemal w ogóle tłuszczu i same białko;D Korzyści na pęczki;D
7. Gdybyś wygrała miliony w totka, co byś z nimi zrobiła?
Kupiłabym uroczy domek w Paryżu i zamieszkała tam z kotem:)
8. Jaką super moc chciałabyś posiadać?
Cofanie czasu. Myślę, że korzystałabym często, ponieważ czasami jestem za bardzo zapalczywa.
9. Jakie wakacje Ci się marzą?
Jestem monotematyczna, ale FRANCJA! J'aime Paris:)
10. Jeśli tak, jaka jest Twoja ulubiona Gra komputerowa?
Gram w wiele gier komputerowych i trudno jest mi wybrać jedną ulubioną, więc obejdę nieco pytanie i wybiorę trzy ulubione (ułożone niechronologicznie):
1. Znasz jakieś języki obce? Jeśli tak, to jak się ich nauczyłeś/aś?
2. Jaka książka, która ostatnio wbiła Cię w fotel?
3. Byłeś/aś kiedyś za granicą? Gdzie?
4. Masz rodzeństwo?
5. Lubisz zwierzęta? Masz pupila?
6. Ile masz książek w swojej biblioteczce?
7. Co lubisz najbardziej robić poza czytaniem?
8. Jaka będzie następna książka, jaką kupisz?
9. Co teraz czytasz?
10. Jaki film ostatnio oglądałeś/aś?
11. Co sądzisz o moim blogu? :)
~*~
To już wszystko:) Mam nadzieję, że zainteresowały Was moje odpowiedzi. Nominujcie mnie do kolejnych TAGów. Bardzo lubię je robić:) Jak zwykle zapraszam do dyskusji na dole! Pozdrawiam! A.
Sama historia ma zamknięty układ. Na samym początku poznajemy pana Lockwooda, który jest nowym najemcą Drozdowego Gniazda. Zachorował i jest zmuszony do długiego pobytu w domu. Jego gospodyni, Ellen, opowiada mu dokładnie to, co działo się w tej okolicy. Pan Earnshaw spotyka i przygarnia małego cygańskiego przybłędę, kiedy przebywa poza domem, w Liverpoolu. Chłopiec nazywa się Heathcliff. Córka pana domu na początku jest niechętna do znajomości, ale w końcu bardzo przywiązuje się do małego znajdy. Jej brat Hindley, panicz Earnshaw i spadkobierca Wichrowych Wzgórz po ojcu, nienawidzi nowego członka rodziny. Gdy umiera pan Earnshaw, nowa głowa rodziny nie okazuje mu ani grama życzliwości, ba, Heathcliff jest przez niego wyszydzany i gnębiony. Jednocześnie rodzi się miłość pomiędzy znajdą a Katy. Uczucie, które później okazuje się samym złem.
